باغ رویاهای من

تا که بودیم نبودیم کسی کشت مارا غم بی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدن خفته ایم همه بیدار شدن

در حیرتم از مرام این مردم پست این طایفه زنده کش مرده پرست

تا که هست به ذلت بکشندش به جفا تا که رفت به عزت ببرندش سرو دست

جلسه محاکمه عشق بود
و قاضی عقل
و عشق محکوم به تبعید به دورترین نقطه مغز شده بود
یعنی فراموشی
قلب تقاضای عفو عشق را داشت
ولی همه اعضا با او مخالف بودند
قلب شروع کرد به طرفداری از عشق
اهای چشم مگر تو نبودی که هر روز ارزوی دیدن اونو داشتی
ای گوش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صداش بودی
یا تو ای لب مگر تو نبودی که در آتش بوسه زدن به او میسوختی
و شما پاها که همیشه آماده رفتن به سویش بودید
حالا چرا اینچنین با او مخالفید
همه اعضا روی برگرداندند و به نشانه اعتراض جلسه را ترک کردند
تنها عقل و قلب در جلسه ماندند
عقل گفت :دیدی قلب همه از عشق بیزارند
ولی من متحیرم که با وجودی که عشق بیشتر از همه تو را آزرده
چرا هنوز از او حمایت میکنی
قلب نالید:که من بدون وجود عشق دیگر نخواهم بود
و تنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه کارثانیه قبل را تکرار میکند
و فقط با عشق میتوانم یک قلب واقعی باشم
پس من همیشه از او حمایت خواهم کرد حتی اگر نابود شوم...
خداوندا آرامش عطا فرما تا بپذیرم آنچه را که نمی توانم تغییر دهم و
شهامتی که تغییر دهم آنچه را که می توانم و
دانشی که تفاوت این دو را بدانم.

تو در حضور خورشید نیمروز آزاد هستی ، تو در حضور ستارگان شب آزاد

و تو آزاد هستی حتی هنگامی که دیگر نه خورشیدی وجود دارد و نه

تو آزاد هستی ، حتی هنگامی که چشمان خویش را بر روی هر آنچه

اما تو بنده کسی هستی که دوستش می داری ، زیرا دوستش می داری .

و بنده کسی هستی که دوستت می دارد ، زیرا دوستت می دارد .