باغ رویاهای من




:



مرگ: 

تا که بودیم نبودیم کسی       کشت مارا غم بی هم نفسی

تا که رفتیم همه یار شدن      خفته ایم همه بیدار شدن

در حیرتم از مرام این مردم پست       این طایفه زنده کش مرده پرست

تا که هست به ذلت بکشندش به جفا      تا که رفت به عزت ببرندش سرو دست 



نوشته شده توسط باغ آرزوها در روز سه‌شنبه 22 خرداد‌ماه سال 1386 ساعت 05:38 ب.ظ

 پیوند |  چاپ |  نظرات [1]
       





آخرین مطالب

وبلاگ من
  قالب ساز


موضوعات


بایگانی



خانه پیوند



پیوند روز


جستجو

جستجو در وبلاگ


خبرنامه

برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری



آمار وبلاگ
کل بازدید ها : 171630





ویرایش قالب :pooy@n